Startside
Sjangere

Oppgaver og stiler



Laste opp stil
Legg inn din oppgave!
Jeg setter veldig stor pris på om dere gir et bidrag til denne siden, uansett sjanger eller språk. Alt fra større prosjekter til små tekster. Bare slik kan skolesiden bli bedre!
Legg inn oppgave



propaganda.net : Skole & Jobb
Hemnen er søtSkriv ut Utskrift

Enkel stil på nynorsk.

Karakter: 4-

Nynorsk - FortellingForfatter: Anonym



Det var for mang år sidan. Det var akkurat som eit mareritt. Kvar dag eg kom opp trappa høyrde eg skrika frå hysteriske elever. Eg gjekk inn døra, det blei heil stilt, så kom dei som måtte koma, Eirik og Kristine ”dei kule” dei kom bort til meg og Eirik sa ”Hei du der med håret”.

 

Dei sa alltid noko om håret, fordi eg hadde ikkje hår. Dette skjedde kvar dag, og fleire ting, il dømes namnet mit Modolv heiter eg, så dei kalla meg Modolv Moldvarp. Men dette slutta dei med etter som tida gjekk, eg gjekk på vidaregåande skule, der tok eg elektrisk fag, og fekk stryk.

 

Nå er eg 19 år, må til slite på Mega for å få pengar til mat. Eg har to venner, Bjørn og Knut, de er begge greie. Ja så kom det eit brev i den forfalne postkassen min. Eg tok det med inn i det forfalne huset mit og opna det. Det var innbyding til klassefest, det stod:

 

Til Modolv.

 

Du er invitert til klassefest for heile klassetrinnet 29.10.02

Alle skal ta med ei kake.

Sted: Samfunnshuset

Tid: 1900-lenge

 

Helsing: Kristine Nilsen.

 

Dette var min sjanse til å ta hemn på alle som hadde mobba meg gjennom tidene. Eg måtte nå planlegga kva eg skulle gjera.  Det skulle ikkje vera så alvorleg, men litt måtte eg gjera.

 

Så kom dagen. Eg hadde skjorte, slips og dress. Nå var eg klar, eg gjekk nedover og hadde ein slaks god kjensle i magen. Eg hadde og ei kake under armen, ei peparkake.

 

Eg gjekk inn den føyste døra, ei dør til og så treffte eg klassen. Det var ikkje akkurat så veldig gøy å sjå dei igjen. Akkurat då eg opna døra treffte ei bøtte med iskaldt vatn meg i hovudet. Så høyrte eg stemmen til Eirik: ”Hei Modolv, det var synd, for du kan jo ikkje bløyte ut håret” og Kristine ”Har håret vekst litt sida 10.klasse”.

 

Eg snudde meg brått og gjekk igjen. Bjørn kom etter meg og sa ”Ikkje bry deg om dei, dei har ikkje blitt vaksne ennå”.

”Det er så irriterande, at dei bare plagar meg. Og no skal eg ta hemn, og treng di hjelp” sa eg.

”Ja, viss du ikkje gjer ulovlege ting?” sa Bjørn. ”Nei, så klart ikkje” svara eg.

 

Vi begynte med Kristine. Ho skulle vi tulla med på Hallowen, som var om to dagar. Så vi måtte kjøpa inn kostymer. Eg kjøpte ei monsterdrakt, og Bjørn kjøpte ei Mr. Bean maske og ein lang frakk. Eg gjekk i to dagar å gledde meg.

 

Og dagen kom, vi gjorde oss klar om kvelden kl.1800, og gjekk ut i sju tida. I byrjinga skremma me ungane. Det er rart at dei er så lettskremde. Så kl.23 gjekk vi oppover mot Kristine sitt hus, vi såg gjennom vindauget at ho hadde Eirik på besøk, og det gjorde berre planen endå betre.

 

Vi ringte på Kristine kom ut, men ho såg ingen, for vi hadde gjøymt oss bak døra. Ho gjekk lengre ut på trappa. Eg skutta døra fort igjen så ho snudde seg brått om og såg oss. Ho skvatt sånn at det var rett før ho hoppa ut av kroppen sin, og skreik gjorde ho og. Så kom Eirik ut og han skvatt nesten like mykje. Eg og Bjørn heldt på å le oss i hel.

 

Så sprang vi vekk og høyrde bare småbanning bak oss. Men vi kom tilbake. Denne gongen tok vi i handtaket på bilen sånn at alarmen gjekk på. Denne gongen kom Eirik ut fyst.  Vi stod bak bilen og hoppa fram, då Eirik kom rundt svingen inn til garasjen, svima han av, så redd blei han. Vi la eit brev oppå han.

 

Eg og Bjørn gjekk til meg og feira med kvar vår øl. Eg skulle likt å sitt ansiktet til Kristine når ho opna brevet der det stod:

 

Hemnen er søt!!

 

Neste dag hadde eg vondt i hovudet (ikkje godt med for mykje alkohol). Eg hadde avtalt med Knut at eg skulle koma bort til han, men då måtte eg forbi huset til Kristine. Då eg gjekk forbi, såg eg Kristine koma etter meg.

 

Eg stoppa for å venta. Ho kom bort og sa med ein skjelven stemme ”Eg er lei viss du blei så mykje plaga av meg og Eirik, at du måtte ta hemn”. Så spurde ho etter ein kort pause ”Vil du vera med ut og eta i kveld?”, eg svara elegant ”Ja viss du spør så, men nå må eg opp til Knut”.

 

Då eg gjekk oppover følte eg at det hjelpte å hemne seg, for nå kom dei aldrig meir til å plaga meg.

 

Slutt!!




annonse
Kontakt oss  

© 2007 Mathisen IT Consult AS. All rights reserved.
Ansvarlig utgiver Mathisen IT Consult AS
Publiseringsløsning: SRM Publish